Van Buena Park naar San Diego

Na zo’n slordige 4200 mijl te hebben gereden zijn we uiteindelijk beland op onze eindbestemming, San Diego. Gedaan met grote afstanden rijden dus… ;-)

Vlak nadat we vertrokken waren aan ons motel in Buena Park kregen we een melding via een knipperend lampje in de auto, dat er een band plat stond. (neeeeeeeeeee!!!!) Dus die zijn we eerste werk maar eventjes gaan  oppompen in de hoop dat hij het zou houden tot onze laatste bestemming… (En dat heeft ie al een geluk gedaan ook, pffff) ;-)

We hebben onderweg van Buena Park naar San Diego eerst nog een tussenstop gemaakt aan Huntington Beach State Park. Dit is een heel groot mooi wit strand  aan de Pacifische Oceaan.

Hier hebben de kindjes zich enkele uren goed geamuseerd met het plonzen in de grote golven!!! :-)

Spijtig genoeg hebben we geen surfers aan het werk gezien, want surfen is ook echt iets typisch voor hier + het had ook wel mooie foto's kunnen opleveren.

Bij aankomst aan het motel in San Diego heb ik in een recordtijd nog 3 draaien was weggewerkt, want we zaten weeral door onze propere kleren heen! 

Dit motel voelde weer een beetje als thuiskomen, want hier hebben we 2 jaar geleden ook al overnacht. Alleen hebben we deze keer een grotere kamer geboekt omdat dit toch net iets aangenamer is om een beetje te kunnen ‘uitbollen’ de laatste dagen...

Morgen gaan we naar Aquatica, dit is een groot waterpark met veel verschillende glijbanen en we hebben er héél véél zin in!!!! :-D

Klik hier voor meer foto's

Buena Park

Vandaag hebben we een knots té gekke dag beleefd in Knott’s Berry Farm! Dit is een pretpark in het thema van het stripfiguurhondje ‘SNOOPY’

Allereerst moest ik van ons Laura vermelden dat ze dit een héééééééél leuk pretpark vond en dat ze het heeft uitgebruld van plezier op de attracties! Dus bij deze… ;-)

Vanmorgen nog maar eens gemerkt hoe nationalistisch de Amerikanen wel niet zijn… Alvorens ze de deuren van het park openden werd het Amerikaanse volkslied gespeeld en nam iedereen zijn hoofddeksel af en keerde zich naar de Amerikaanse vlag zélfs Snoopy de mascotte! ;-) 

We hebben de klok rond in het park rondgelopen, van 10u ’s morgens tot 10u ’s avonds dus deze dag is zijn geld echt wel waard geweest. Ons Lisa wist maar van geen ophouden en hebben we bijna letterlijk uit de rollercoaster moeten sleuren om terug mee naar het motel te gaan! ;-P 

Het park zelf kan je het best vergelijken met  Bobbejaanland of Walibi van bij ons. Voor elk wat wils dus… 

Het viel wél op dat het totaal geen toeristisch pretpark is, want we zagen enkel Amerikanen en Mexicanen lopen. De meeste toeristen gaan volgens mij dan ook naar Disneyland of Universal Studios en niet naar dit park… (uitgezonderd wij natuurlijk!) ;-)

Morgen vertrekken we naar onze allerlaatste bestemming van onze reis nl. San Diego. 

Het is jammer dat we het motel in Buena Park al moeten verlaten, want het was écht TOP! 

Niet duur in vergelijking met andere motels, uitgebreid (gratis) ontbijt, zwembad met speeltjes voor de kindjes + toen we aankwamen stond er een verwelkomingspakket op tafel met wijn, koekjes, chips en flesjes water!

M.a.w.: een écht toppertje dus voor wie ooit deze kanten opgaat!

Klik hier voor meer foto's

Van Sequoia/Kings Canyon NP naar Buena Park

Blij dat we weg zijn uit het vieze vuile houten kot waar we 3 nachten hebben geslapen! Grant Grove Cabins is volgens ons géén aanrader… Op zich wel superleuk om in een cabin te slapen midden in de natuur, maar dan zouden de cabins op zijn minst proper mogen zijn (toch zeker voor het geld dat je ervoor betaald!) en dat waren ze dus NIET! Er hing een rotte vuile geur die we niet wegkregen zelfs niet door te verluchten, onder de bedden lagen er  talloze vlokken stof en rond de gordijnen hingen spinnenwebben à volonté! De mannentoiletten waren ronduit SMERIG, de vrouwentoiletten vielen dan weer wel mee… Tja, ik hoef er geen tekeningetje bij te maken zeker, plezant is anders…. :-/ 

Maar Sequoia en Kings Canyon zijn hele mooie natuurparken, daar wil ik geen slecht woord over kwijt! ;-)

Op dit moment (17u40) terwijl ik deze  blog schrijf staan we al zo’n dik uur in de file in Los Angeles en we hebben nòg zo’n 25 km te gaan naar ons volgende motel. We zijn vanmorgen al om 8u30 vertrokken en zullen blij zijn dat we op onze bestemming aankomen. 

We hebben onderweg wat gewinkeld en voor onze Len een baseball bat gekocht als souvenir. Dan kan em ook wat balletjes slaan als we terug thuis zijn volgende week! Dus beste buren, opgepast voor de rondvliegende ballen binnenkort!!! ;-p 

Klik hier voor meer foto's

Sequoia/Kings Canyon NP

Vandaag zijn we vroeg opgestaan en met de auto terug naar het begin van het Sequoia park gereden. Kwestie van nog eens een poging te wagen om de Sherman Three te zien… (dit is niet de grootste, ook niet de breedste sequoia, maar de grootste in volume) 
Het contrast qua drukte tegenover zaterdag kon gewoon niet groter!  We hadden plek genoeg op de grote parking en waren bij de eerste die aan de Sherman Three aankwamen. LEKKERRRRR rustig dus!!! :-) We hebben op ons gemak foto’s kunnen maken en kunnen genieten van al de natuurpracht om ons heen. 

Daarna hebben we de Big Trees Trail gewandeld. De naam zegt het zelf, dit is een wandeling tussen de grote bomen (Sequoia’s dus). Mooi mooi moooooooooiiiiiiii. 

De volgende trail die we hebben gedaan (Crescent Meadows) was een tikkeltje (véél) spannender, want voor we aan die wandeling begonnen hoorde ik van een man (die net deze trail had gewandeld) zeggen dat er een beer met een kleintje was gespot!!! Oei oei…. Maar aangezien er genoeg mensen aan deze trail begonnen, hebben wij het er uiteindelijk ook maar op gewaagd, zij het met een klein hartje…. Want een beer met een kleintje, daaaaaar wil je niet tussen komen te staan. :-/ 

Uiteindelijk hebben we geen beer gezien. Alhoewel er vlakbij waar wij stonden plots enkele hertjes héél snel voorbij kwamen gerend. Op dat moment dacht Jan ook een berensilhouet gezien te hebben vanboven tegen de bergkam aan. (Dit zei hij pas achteraf in de auto, want hij wou ons niet banger maken dan we al waren… ;-P )

De trail zelf was héél mooi en leuk om te doen. Weer een échte aanrader dus! 

Klik hier voor meer foto's

Sequoia/Kings Canyon NP

Vandaag zijn we de I180 in Kings Canyon afgereden tot aan Roads End. Véél bochten en langs diepe ravijnen tot helemaal beneden vlak naast de rivier. Helemaal op het einde van de weg (Roads End) of toch bijna het einde, hebben we de Zumwalt Meadows Trail gewandeld. Dit was de mooiste en leukste trail tot hiertoe! Een échte aanrader! 

De kindjes hebben tijdens deze wandeling dammetjes gemaakt in de rivier en een eigen brug van de grote takken die ze daar vonden! De uitzichten waren prachtig en we hebben er genoten van de rust tòt er een bus Chinese toeristen werd gelost…;-P

Daarna hebben we gezellig gepicknickt en zijn we doorgereden naar de Roaring River Falls. Dit was een mini trail tot aan een mooie waterval. Van bovenaf klommen de kindjes helemaal langs de rotsen naar beneden tot ze aan de rivier die beneden lag uitkwamen. Hier was het wederom pràchtig!! Volgens ons Lisa ‘hét paradijs’! ;-)

Hier zijn ze van rots naar rots geklauterd en hebben ze met de voeten in het water gezeten. 

Toen zijn we terug richting ons ‘tuinhuis’ gereden en hebben daar nog even de Grant Tree trail gewandeld. Dit is een kleine ‘loop’ waar enkele grote sequoiabomen staan, waaronder de breedste sequoia van het hele park, nl. de General Grand Tree.

Het was een mooie en leuke dag vandaag en al véél minder druk dan gisteren! Blijkbaar komen de meeste mensen niet verder dan aan het begin van het Sequoia park, wat jammer is, want Kings Canyon is in onze ogen ook een écht pareltje.

Klik hier voor meer foto's

Van Three Rivers naar Sequoia/Kings Canyon NP

Tip aan iedereen  die Sequoia NP in het hoogseizoen wil bezoeken:  NIET DOEN!!! Dit is het drukste park dat we ooit bezocht hebben in de VS! Zéker aan de populaire punten NIET TE DOEN van het volk!! We hadden op geen énkele parkeerplaats een plek om onze wagen achter te laten. Alles was volzet en we werden telkens door een ranger aangemaand om verder door te rijden! Uiteindelijk hebben we halfweg het park een shuttlebus genomen en zijn we 2x moeten overstappen om terug bij ons eerste doel te geraken aan het begin van het park, nl. de Morro Rock!
Het was niet simpel om op een bus te geraken, die dan nog eens véél te klein was om zoveel volk te vervoeren! Het leek of het park totaal niet voorzien is op zo’n mensenmassa als vandaag… ECHT NIET LEUK!! :-(

Toen we na een héél gedoe bijna bij de Morro Rock aankwamen, riepen ze af in de bus dat we de berg niet zouden opmogen omwille van een incident… We zagen een ambulance en enkele parkrangers volle gas richting de berg rijden! Toen we er 10 minuutjes later arriveerden met de bus had Jan even geïnformeerd bij de buschauffeur of we de berg nu wel of niet zouden op mogen. Blijkbaar hadden ze de berg alweer opnieuw opengesteld voor het publiek. We zagen bij het uitstappen dat ze een mevrouw aan het verzorgen waren en het leek nog goed mee te vallen.

De trail op zich was wel leuk, maar het hele gedoe met de bussen om op de juiste plek te geraken, maakte het allemaal niet de moeite  waard… We hebben al mooiere uitzichten gezien.

Bij het inchecken van de cabine lodge kwamen we dan weer voor de leuke verrassing te staan dat onze cabine géén toilet noch douche bevat…. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRGGGGGGHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!

De douches en toiletten liggen 20 meter verderop, dus als we ’s nachts naar het toilet moeten is het door de pikkedonker en maar hopen dat we geen beren of erger tegenkomen, want die zitten er hier genoeg! Alhoewel de rangers de berenactiviteit in het ‘bevolkte gebied' wel goed opvolgen, want ze komen dikwijls genoeg voorbijgereden enz...

Nòg een verrassing was dat het restaurant (uitgerekend nu!) gerenoveerd werd en dat we daar niet zouden terechtkunnen om te gaan eten. 

Bye bye gezond voedsel, hello vettige pizza van de supermarkt om de hoek!

Klik hier voor meer foto's

Van Las Vegas naar Three Rivers

WIJ HEBBEN DE GROOTSTE THERMOMETER TER WERELD GEZIEEEEEEEEEEEEEEEEEN!!!!!!!! BRUH (zoals de kindjes zouden zeggen…)

Dit was (hoe kan het ook anders) een ‘Jan ideetje’ ;-P

Hij was er al enthousiast over nog vòòr we naar Amerika vertrokken! (tot grote hilariteit van de kindjes natuurlijk!). En vandaag was het dan eindelijk zover! 

Na een uurtje gereden te hebben vanuit Las Vegas zagen we de thermometer vlak voor we Baker binnenreden aan onze rechterzijde verschijnen!!

We dachten even te stoppen en enkele foto’s te trekken en dan gewoon verder te rijden, maar er was zélfs een giftshop aan dus moesten we even naar binnen natuurlijk!!!!!  Buiten was het ondertussen wéér niet te doen van de hitte. De thermometer gaf ondertussen al 106°Fahrenheit aan! (41° Celcius)

We hebben er als souvenir een leuke thermometer gekocht! ah ja, want zonder souvenir konden we daar niet vertrekken hé! ;-p

Onze tweede stop was aan Calico Ghost Town. Hoofddoel daar was om te gaan goldpannen. Dit hadden we 2 jaar geleden al eens gedaan in Columbia State Historic Park (iets boven Sonora gelegen) en de kindjes vonden dit toen zò leuk dat ze dit zéker nog eens opnieuw wilden doen! 

Dit bleek een regelrechte tegenvaller….. (tip: ga nooit goldpannen hier, want het slaagt écht nergens op!) Daar waar ze vorige keer een halve dag hebben mogen scheppen in de waterbakken met de nodige uitleg, mochten ze nu slechts één keer zand in hun schaaltje scheppen en er 3 minuutjes mee draaien tot ze een beetje ‘goud' gevonden hadden… 

Degene die het hele ‘pan’gedoe bediende daar (ook niet al te vriendelijk totdat ze hoorde dat we van België kwamen), heeft dan de enkele korreltjes die ze ‘gepand’ hadden in een plastiek zakje zakje gedaan om mee naar huis te nemen en dat was het dan…. pfffffffft 

Derde tussenstop was de Tehachapi Loop. Dit is de plek waar treinen langer dan 1200 meter in een spiraal over zichzelf heenrijden.

En we hadden geluk, want er kwam nét ééntje voorbijgereden!!

Daarna werd het een pak minder plezant, want het was ondertussen al redelijk laat geworden dus donker (en donker betekend hier ook echt DONKER) en we hadden het plezier om nog zo’n 2 uur zonder straatverlichting (want daar geloven ze hier niet zo in...) naar ons motel te rijden…. We zijn uiteindelijk (na slechts 1 bijna doodervaring) toch veilig en wel bij ons hotel aangekomen.

Klik hier voor meer foto's